شرکت پاژ آبادگران توس | Paj Abadgaran Toos Co

نما

طراحی ساختمان صرفاً به سازماندهی و در کنار هم قرار گرفتن فضاها محدود نمی‌گردد بلکه بایستی ضمن طراحی فضاهای داخلی، به ترکیب و کیفیت بیرونی ساختمان هم توجه شود و همزمان با تکمیل پلان‌ها و مقاطع، نماها نیز طراحی گردند. شکل بعدی نمای یک ساختمان را به نمایش می‌گذارد. به وجود آوردن هماهنگی و توازن میان نیازهای کارکرده‌ی فضاها، شرایط محیطی، وضع زمین، سبک و کیفیت نمای بیرونی و هماهنگی بازشوها (در و پنجره) با فرم ساختمان به منظور فراهم نمودن آسایش روحی و جسمی افراد، ضروری است.

در طراحی نماها، نکات زیادی مدنظر قرار داده می‌شوند. در حقیقت نما، نمایانگر سیمای بیرونی ساختمان است که بایستی زیبا، با هویت و بادوام باشد. همچنین در به‌وجود آوردن نمای مناسب با عناصر و ساختمان‌های مجاور، به خصوص از لحاظ رعایت قوانین و مقررات نماسازی در مجموعه‌های مسکونی مانند ارتفاع کرسی‌چینی، تعداد و ارتفاع طبقات، نوع مصالح، رنگ و نوع نما، جنس سقف و …، هماهنگی مورد نیاز ایجاد می‌شود.

لذا نمای هر ساختمان در شکل‌دهی آن به شهری که در آن قرار دارد، بسیار تأثیرگذار است. چنانچه به نمای یک ساختمان بدون درنظر گرفتن نمای دیگر ساختمان‌های شهر توجه گردد، طبعاً همگونی میان مجموعه‌های شهر وجود نخواهد داشت.

تعریف نما و انواع آن:

«نما» عبارت است از تصویر جانبی از شکل ظاهری و خارجی ساختمان. همچنین فن روسازی و ساختن نمای ساختمان را «نماسازی» می‌گویند.

طرح نما بایستی با پلان و اسکلت ساختمان هماهنگ بوده و علاوه‌ بر این، با هویت، زیبا و متناسب نیز باشد. وجود هماهنگی نمای ساختمان‌های هر منطقه با شرایط اقلیمی، امری بدیهی است.

در صورتی که یک بنا از دور و بر به‌وسیله‌ی دیگر ساختمان‌ها محصور نشده باشد، حداکثر دارای چهار نما است که بدین شرح‌اند:

  • نمای شمالی North Elevation
  • نمای جنوبی South Elevation
  • نمای شرقی East Elevation
  • نمای غربی West Elevation

عناصر بسیار مهم در نماها:

«ورودی» یکی از عناصر بسیار مهم نما در ساختمان می‌باشد که محل استقرار و چگونگی طراحی آن به شکل مستقیم، نشان‌دهنده‌ی نقش و عملکرد ساختمان است. درِ ورودی محل گذر از فضای خارج و عمومی ساختمان به فضای داخلی و خصوصی ساختمان بوده و یکی از مهم‌ترین عناصری می‌باشد که می‌توان تحت عنوان «نشانه‌ی» ساختمان به آن اشاره کرد.

اما به علت اهمیت دادن بیش از حد سازندگان به فضاهای داخلی، چندان به ورودی‌ها توجهی نمی‌شود. سرمایه‌گذاران ساختمان نیز صرفاً به رعایت ضوابط الزامی طراحی ساختمان، قناعت می‌نمایند.

بیشترین مشکل، هنگامی است که ورودی وسایل نقلیه به حیاط و پارکینگ با ورودی افراد پیاده، یکی می‌گردد. در چنین حالتی شخص وارد شونده به ساختمان تنها یک راه باریک کنار دیوار بایش باقی می‌ماند. برخی اوقات هم ورودی یک ساختمان مسکونی بیش از حد متجمل است به گونه‌ای که با عملکرد ساختمان و مابقی نما، چندان هماهنگ نیست.

«تراس‌ها» هم چشم‌انداز جدیدی نسبت به فضاهای بیرون برای ساختمان ایجاد می‌کنند. نباید بالکن‌ها نسبت به ساختمان، حالت ناپایداری و موقت داشته باشند که در ذهن تماشاگر، جدا شدن از بدن ساختمان را القا نمایند. «لبه‌ی بام» در واقع حد و مرز ساختمان و آسمان می‌باشد و از لحاظ بصری انتهای نما به شمار می‌آید. در حقیقت بام، پوسته‌ای است که بر سر ساختمان استقرار دارد. لذا لبه‌ی بام نمی‌تواند بدون ارتباط با سایر قسمت‌ها، در آسمان رها گردد.

یکی از ضروری‌ترین قسمت‌های ساختمان، «پنجره‌ها» می‌باشند که البته به عنوان نمای ظاهری یک ساختمان معمولی، خیلی مورد توجه واقع نمی‌شود. طراحان، پنجره‌ها را اساسی‌ترین بخش ساختمان جهت حفظ سلامتی، آسایش و ایمنی می‌دانند و معتقدند به علت مواردی همچون اجازه‌ی ورود نور، جلوگیری از ورود باران، ایمنی، قابلیت سکونت و همچنین ایجاد گردش مناسب هوا، وجود پنجره الزامی است.

در زندگی عادی، پنجره‌ها از لحاظ توانایی دسترسی به روشنایی روز و حرکات باز و بستن آن‌ها و تهویه‌ی هوا دارای اهمیت بوده و به عنوان گذرگاهِ مسیر ارتباط زندگی داخلی با محیط خارج از ساختمان محسوب می‌شوند.

مهم‌ترین قسمت ساختمان در مقابل عابران و دیگر افراد خارج از محیط آن، «صورت ظاهر ساختمان» است. همانگونه که اطلاع دارید نمای ساختمان‌ها، نمای شهری را به وجود می‌آورد؛ اما گاهی عدم توجه زیاد تعدادی از طراحان و سازندگان ساختمان‌ها را در این مورد مشاهده می‌کنیم.

علائم مورد استفاده در ترسیم نما

الف درها و پنجره‌ها:

در و پنجره بعد از دیوار، از جمله‌ از اجزای اصلی و الزامی ساختمان به‌شمار می‌آیند. لذا در طراحی و ترسیم پلان ساختمان بایستی برای آن‌ها اندازه، موقعیت و شکل مناسب را مدنظر قرار داد.

ب هاشور در نما:

هاشور عبارت است از خطوط یکنواخت با فواصلی منظم که به منظور نمایش اختلاف سطح، زیبایی و یا انواع مصالح در بنا مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

اصول ترسیم سایه در نما

نما، همواره به صورت یک سطح صاف و تخت نمی‌باشد، بلکه در بعضی موارد، سطحی است بین فضای داخل و خارج که با عقب نشستگی و پیش‌آمدگی، تراس و … به فضای داخل ساختمان مرتبط می‌شود. در نماسازی ساختمان بایستی هدف، خلق یک مجموعه‌ی هماهنگ به وسیله‌ی تناسب خوب پنجره‌ها، بازشوهای در سایه‌بان و محدوده‌ی سقف‌ها، مصالح، رنگ، عناصر تزیینی، عناصر عمودی و افقی و … باشد. لذا خطوط ساده‌ی نما و تغییر در ضخامت آن‌ها به تنهایی تجلّی کیفیت طرح نیست، ولی با ترسیم سایه‌ها و تغییر رنگ و بافت در جداره‌ها می‌توان تصویر واضحی از عمق و ارتفاع شکل‌ها و حجم‌ها و کیفیت طرح به‌وجود آورد.

پرتوهای خورشیدی و سایه:

همانگونه که اطلاع دارید، فاصله‌ی خورشید با زمین چیزی در حدود ۱۵۰ میلیون کیلومتر است. با این فاصله، هر پرتوی نوری که از خورشید ساطع می‌گردد به طور موازی به زمین خواهد رسید. در طراحی سایه نیز شعاع‌های نوری، به صورت موازی رسم می‌گردند. چنانچه خورشید در راستای صفحه‌ی تصویر و در یک مسیر منحنی، از شرق طلوع و در غرب غروب کند، در این حالت سایه در سمت غرب و یا در سمت شرق به‌وجود می‌آید و هر زمان پرتوهای نوری با زاویه‌ی ۴۵ درجه نسبت به زمین تابانده شوند، طول سایه با ارتفاع شیء مساوی خواهد بود.

 

منبع: ساختمان ۱۱۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *